A few days ago (or weeks?), my classmate from high school sent me a message thru Friendster. Aba, she's here na pala. Nagulat ako kasi iba na ang name nya. Kung hindi ko pa nakita ang picture di ko pa malamang sya yung classmate ko. Mayroon na rin syang pamilya at based sila sa Florida. Pero sa nature ng work ng hubby nya, madalas sila rito sa L.A. Last week, when there was a education trade show or something sa Westin Hotel they were there. Jhe & I visited them. Finally, for what? 12 years, we saw each other. Ayun, we met her family.

We didn't go anywhere, dun lang kami sa hotel. Bcoz she's busy working. Buti na lang she spared us a few hours. heheh. Baliw rin yung si Katie. She didn't say that she's working. Eh tawag pa naman ako ng tawag for directions, yun pala yung time na tumatawag ako eh she was in a meeting. hahaha. baliw talaga! And when we met sa lobby, di pa pala tapos ang meeting nya at isinama pa kami pabalik sa meeting. Ayos!

Ayun, kwentuhan to the max. Si Jhe naman kalaro si Teddy. Ang 3 year old baby nila ni Ted. Ang cute ng baby nya, ang kulit. Pinagsasama-sama ang english, tagalog, spanish sa isang sentence. Astig!! Ang sweet pa. When it was time for us to go, mangiyak-ngiyak si Teddy. Nung tinanong ko sya bakit, saka na nagpahid ng luha nya. Nakaka-touch.

I kinda promised that we'll visit them in Palms Springs next time.

----------oOo----------

Ngayon, we have our own yahoo group na rin. Though onti palang ang nag-member. Pero ayos lang. Makulit din. Even pagkain sa reunion, gumawa sila ng poll. heheh. They're even going to print some shirts for souvenir. Tapos kulitan din on where to find our other classmates. Toka-toka sila.

During our chat sessions, siempre kwentuhan at labasan ng sama ng loob. hahah. Parang open forum, pero sabi namin we are older na, pang bata na lang yung samaan ng loob. Pero nakakatuwa rin. Nalalaman mo ulit or naalala mo ulit yung mga nangyari dati, mga kagagahan, katangahan, ka..... kahit na ano (ala na ko isip na ka---). Natatawa nga sila sa akin dahil sa wala akong matandaan during high school. Ako, bits and pieaces lang. Pero sila, kabisado detalye. hehehe. Maski na yung tungkol sa akin na hindi ko talaga matandaan. Meron pa silang nakwento na nagbasura daw ako ng bulaklak sa harap mismo ng nagbigay sa kin. Parang get-well thingy daw kasi kagagaling ko lang sa bulutong. Pramis! di ko matandaan! Sori!